• En zo werd het weer eens flink spannend in de prachtige sporthal van Julianadorp. Verliezen met maar 1 puntje verschil is misschien wel een beetje jammer, maar het spel van de Tonegido-meiden liet weer eens vechtlust en doorzettingsvermogen zien. Het eindsignaal klonk terwijl Tonegido een break-out had, anders hadden we ook nog een punt gepakt. En zo eindigde de wedstrijd met een minimaal verlies, en iedereen in het veld en op de bank met een hartverzakking vanwege het spannende slot.

    De scheidsrechter eiste ook een stevige rol op. De spelers van zowel JHC als Tonegido werden getrakteerd op gele kaarten, tijdstraffen en enkele penalty’s. Onze keeper Vajen ramde de eerste penalty er geweldig uit, maar moest later helaas toch naar het net. Zowel voor als na de pauze ging de score redelijk gelijk op. Mara was weer eens als vanouds op dreef met zeven doelpunten. Dani knalde er voor ons ook vier in het net, Fleur, Famke, Elin en Lieke heb ik ook mooi zien scoren. Over het gebrek aan kansen mogen we niet klagen: zo kwamen we een paar keer alleen voor de keeper en misten we een penalty. Anouk zette een paar mooie bloks aan de cirkel. Bij JHC stonden ook een paar stevige meiden in het veld – zo zag ik er een met een snoeihard links schot, soms met een lastige stuit. Moeilijk te verdedigen en lastig voor de keeper – maar ons blok stond als een huis en we durven ook steeds meer te storen. We zien de laatste weken steeds meer samenspel en mooie opzetjes. Deze worden op de training vast geoefend, en dan is het mooi om te zien dat ze ook in praktijk worden gebracht. Zouden die meiden van Tonegido geïnspireerd worden door het Nederlands dameselftal op het WK in Ahoy Rotterdam?