• Zondagochtend. Héél vroeg. Zo vroeg dat zelfs de zon zich nog een keer omdraaide. Maar daar stond Tonegido E1 al paraat in Schagen — met slaperige oogjes, warrige staarten en ouders die nog niet wisten of ze droomden of al wakker waren.

    Extra uitdaging van de dag: de kantine was dicht. Geen koffie. Nul. Noppes.

    Het duurde even voordat iedereen echt op gang kwam. Dat was in het begin van de wedstrijd ook te zien. Schagen begon scherp en scoorde al snel.

    Veerle zorgde gelukkig voor de gelijkmaker met een mooie goal. Daarna ging het spel op en neer, maar we waren soms net een stapje te laat in de verdediging en vergaten af en toe vrij te lopen. Daardoor kon Schagen een paar keer profiteren.

    Esmee maakte een knappe goal en ook Anna wist het net te vinden. We bleven dus goed meedoen, maar echt controle over de wedstrijd kregen we nog niet.

    In de pauze geen koffie, geen thee, geen koekje… alleen peptalk en een paar héél dappere slokken uit bidons. De coaches probeerden iedereen wakker te houden met tactiek én enthousiasme.

    Na rust ging het al beter.
    Mirthe had een sterke fase en scoorde twee keer achter elkaar, waardoor we weer dichterbij kwamen. Ook Esmee maakte haar tweede goal van de wedstrijd.

    We bleven hard werken, maar Schagen was net wat alerter bij losse ballen en vrijstaande spelers. Daardoor bleven zij steeds een kleine voorsprong houden.

    Vlak voor tijd maakte Karijn nog een mooie goal, waarmee de eindstand op 9–7 kwam.

    Niet onze scherpste wedstrijd, maar wel eentje waarin iedereen bleef knokken en er mooie doelpunten zijn gemaakt. Met iets meer focus vanaf het begin had er misschien nog meer ingezeten.

    Volgende keer toch een eigen thermoskan mee..